Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Ο Μέγας Γεώργιος Σουρής

Ο Κυκλαδίτης σατυρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής, γεννήθηκε στην Σύρο στις 2 Φεβρουαρίου 1853 και για πολλούς θεωρείται ο «σύγχρονος Αριστοφάνης».
Στο ποίημα, που μας έστειλε φίλος αναγνώστης, ο ποιητής περιγράφει με πολύ εύστοχο και γλαφυρό τρόπο το νεοσύστατο Ελληνικό κράτος και το προφίλ του νεοέλληνα. Αν και έχουν περάσει περισσότερα από 100 χρόνια από τότε που γράφτηκε το ποίημα, η κατάσταση σ' αυτήν την χώρα δυστυχώς παραμένει η ίδια, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Διαβάστε το αξίζει.

Ποιός είδε κράτος λιγοστό

σ’ όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

νά’χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και.... δόξης τόσα μνήματα;

Νά ’χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

*******

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,

κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,

ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί

ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

*******

Όλα σ’αυτή τη γη μασκαρευτήκαν

ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

*******

Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,

συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.

*******

Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!

σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

*******

Γι’ αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,

σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!

*******

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,

πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...

αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,

δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

*******

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,

ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.

Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,

λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,

κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού

συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Και ψωμοτύρι και για καφέ

το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».

Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς

σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-

να παριστάνει τον ευρωπαίο.

Στα δυό φορώντας τα πόδια που’χει

στο ’να λουστρίνι, στ’αλλο τσαρούχι.

Bookmark and Share
Blog Widget by LinkWithin

1 σχόλιο :

Ανώνυμος είπε...

Καλά ρε παιδιά είναι δυνατόν να γράφεται τέτοια πράγματα; Ένας είναι ο σύγχρονος Αριστοφάνης και μόνο ένας. Ο Καμβύσης ο Γιώργος. Ο γιατρός είπε να του λέμε ναι.......
Σοβαρευτείτε λίγο είμαστε τυχεροί που υπάρχει στο νησί μας.